Vier gedichten bij debat 'Regel of rechtvaardigheid'

Ezra de Haan op 20 juni 2006 in Mondiaal Centrum Haarlem

[ 1 ]

Als alles al gezegd is dan
... is er weer verzwegen.
Zijn wij verlegen door feiten
Die niet liegen willen.
Verhalen over hen
Die niet mochten blijven.
Verraden, verzonden, vermoord.
Is het geen zonde
Dat helpen niet langer bekoort?

Een mens verwordt tot papier.
Franz K. schreef het al.
Iemand is een onderdeel
Wordt een proces.
De regels wporden het mes
De vellen gesneden.

[ 2 ]

Voor Ayaan Hirsi Ali

Waar was hier ooit
Een groter kontrast
Dan tussen haar
Zwartebben gestalte
Zijn spierwitte borst
Haar naam in zijn bast
Verbeelding gesmoord
Kortzichtig vermoord
En zij door haar naam
Domweg snel uitgezet
Uit naam van iemand
Die leugens tot taal
Verheven had

[ 3 ]

De waarheid stond vandaag terecht
Het was te dom voor woorden
Ik hoor de hakkel van je mond
Het struikelen van voeten
Naaktheid werd het been gelicht
Gedachten ontwricht tot krom
Nu waarheid stom, vermoeiend lijkt
Zeuren klerken vol vuur over dat
Wat nu bewijs, eens leugen was
En jij: de prooi

Stof en vliegen
Verzamelen zich
In oren en monden
Die niet gesloten zijn.
Alrijd op scherp staan
Maakt een mens bot.
Toch laat ik het achterste
Van mijn tong zien.
Spreek ik de woorden
Die je niet hoort te horen
Voor hen die de zin
Van het bestaan verloren
Het bestaan verloren in die zin
Dat regels eerder krom
Dan recht waren.

Dit land ...
ooit een vrijhaven voor vreemden
is bitter geworden
en hard
Zwart is ons hart voor ontheemden
Zij die op zoek zijn naar vrijheid
Het recht om domweg zijn wie je bent
Dit land is verwend
Sluit weer eens de grenzen
Zoals toen voor de Joden
Vergeet liever de tien geboden
Kakelt over normen en waarden
Maar wat is de waarde van een mens?
En wat is de waarde van regels
Als de regelgever ze niet kent?

[ 4 ]

Ik kende een man.
Of laat ik zeggen
Ik had ooit een klant.
Klein van stuk en
Voortdurend in gesprek
Met zichzelf of met hen
Die er niet meer waren.
Nooit stopte het praten.
Nooit knipte men zijn haar.
Het kwaad zat in de wortels.
En liet zich niet snoeien.

Laten we niet vergeten
Dat dit land over lijken gaat.
Morgen ligt de volgende op straat.
Wordt het anderen verweten.
Is er weer een moord op maat
Door een een staat zonder geweten.